শ্রেষ্ঠ শাসক

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে শাসনৰ চাৰিটা স্তৰ বর্ণনা কৰে - শ্রেষ্ঠ শাসকে এনেদৰে শাসন কৰে যে মানুহে তেওঁক অনুভৱেই নকৰে, কিন্তু তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে। তাৰ পিছত সিহঁতৰ পদমর্যাদা ক্রমে কমি যায় - ভালপোৱা, ভয় পোৱা, আৰু শেষত অপমান কৰা শাসক। পৰম শ্রেষ্ঠ শাসকে অলপ কথা কয়, কিন্তু তেওঁৰ কামে সকলো সম্পন্ন কৰে। মানুহে নিজেই বুজে যে এইদৰে হ'বই লাগে।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনতো এই নীতি প্ৰযোজ্য। মই যিকোনো ক্ষেত্রতে নেতা হওঁ বা মাতৃ-পিতা হওঁ, মোৰ উদ্দেশ্য এনে নহ'ব লাগে যে মানুহে মোক ভয় কৰক বা মোক সদায় দেখুৱাবলৈ চাইক। শ্রেষ্ঠ নেতাৰ দৰে হ'বলৈ চাই - যিয়ে এনেভাৱে কাম কৰে যে মানুহে মোক নুবুজিও পৰিব।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি কোনোবাক কম চাপ দিম, কম কথা কওঁ, আৰু মোৰ কামেৰে মৌনভাৱে কওঁ। যিসকলৰ ওপৰত মোৰ প্রভাব আছে, তেওঁলোকক নিজৰ পথেৰে যাবলৈ সুযোগ দিম, মোৰ চাপ বা মতামত নাথাকিব। কম কথা কমাওঁ, কিন্তু যি কওঁ সেইয়া অৰ্থবহ হ'ব।