บทที่ 42

เต๋าให้กำเนิดหนึ่ง

道生一,一生二,二生三,三生万物。万物负阴而抱阳,冲气以为和。
人之所恶,唯孤、寡、不谷,而王公以为称。故物或损之而益,或益之而损。
人之所教,我亦教之。强梁者不得其死,吾将以为教父。
เต๋าให้กำเนิดหนึ่ง หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม สามให้กำเนิดสรรพสิ่ง สรรพสิ่งแบกหยินไว้ข้างหลังและโอบหยางไว้ข้างหน้า ทำให้เกิดความสมดุลด้วยพลังชี่ สิ่งที่คนเกลียดคือความโดดเดี่ยว ความว้าเหว่ และความไม่ดี แต่กษัตริย์และขุนนางกลับใช้สิ่งเหล่านี้เป็นตำแหน่ง ดังนั้นบางครั้งสิ่งที่ลดกลับเพิ่ม สิ่งที่เพิ่มกลับลด สิ่งที่คนอื่นสอน ฉันก็สอนเช่นกัน ผู้ที่แข็งกร้าวจะตายอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ฉันจะยึดสิ่งนี้เป็นบทเรียนแรก

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้อธิบายกระบวนการเกิดของสรรพสิ่งจากเต๋า ผ่านหยินและหยางสู่ความสมดุล และสอนว่าความอ่อนน้อมถ่อมตน (เช่น การยอมรับคำว่า 'โดดเดี่ยว') สามารถนำไปสู่การเพิ่มพูน ในขณะที่ความแข็งกร้าวนำไปสู่ความพินาศ

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตประจำวัน การยอมรับความอ่อนแอหรือความไม่สมบูรณ์อาจเป็นหนทางสู่ความเข้มแข็งที่แท้จริง การพยายามเพิ่มหรือลดสิ่งต่างๆ โดยไม่เข้าใจธรรมชาติอาจนำไปสู่ผลตรงกันข้าม

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ ฝึกอ่อนน้อมถ่อมตนโดยการขอความช่วยเหลือหรือยอมรับข้อผิดพลาด แล้วสังเกตว่าสิ่งนี้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นอย่างไร

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →