Chapter 69
शोकिसम्मुखयोधिः
मूलम्
用兵有言：吾不敢为主而为客，不敢进寸而退尺。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。
अनुवादः
योधिनः कथयन्ति — अहं अग्रे न भवामि किन्तु पश्चात्, अहं पादमात्रं अग्रे न जामि किन्तु पादद्वयं पश्चात् गच्छामि। अयं अर्थः — चलनं तु अस्ति किन्तु पङ्क्तिः न, भुजप्रसारः तु अस्ति किन्तु मुष्टिः न, आक्रामणं तु अस्ति किन्तु शत्रुः न, शस्त्रं तु अस्ति किन्तु हस्तः न। अतिदुःखदायकतमं पापं शत्रोः अवमाननम् अस्ति, यतः तत् मम परमं रत्नं नाशयति। यदि सेनयोः मिलनं भवति, तदा शोकिसम्पन्नः जयति।
गहनचिन्तनम्
इदं प्रकरणं किं वर्णयति?
प्राचीनानां योधिनाम् अमृतबुद्धिः एषा अस्ति यत् आक्रामकः पराजयते, रक्षकः जयति। यः दुःखी अस्ति (शोकी) स जयति।
इदं मत्सम्बन्धि किम्?
मम जीवने अहं प्रायः आक्रामकः अभविष्यम्, परन्तु जानामि यत् स्थिरता, विनम्रता च बलवन्तौ स्तः।
अद्य किं करवाणि?
अद्य अहं यत्र कुत्रापि संघर्षे पश्चाद्भावं स्वीकरिष्यामि, अग्रे न जिष्यामि।
सम्बद्धाध्यायाः
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?