ସାହସ ଏବଂ ସାହସେ

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ କ'ଣ ବିଷୟରେ?

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ କୁହେ ଯେ ସାହସ ଦୁଇ ପ୍ରକାର। ଗୋଟିଏ ହେଲା ଆତ୍ମଘାତୀ ସାହସ, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁ ଆଣି ଦିଏ। ଅନ୍ୟ ହେଲା ବିଚାରଶୀଳ ସାହସ, ଯାହା ଜୀବନ ରଖେ। ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ ପ୍ରକୃତିର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯେଉଁଠି ସ୍ୱତଃ ସଫଳ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦିଏ।

ଏହା ମୋ ସହ କିପରି ସଂପ୍ରକ୍ତ?

ମୋର ଜୀବନରେ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ କେବଳ ସାହସ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ବରଂ ସାହସ ସହିତ ବିଚାର ଆବଶ୍ୟକ। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଡ଼ପଲି ନେଉଛି ନା ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖୁଛି, ସେତେବେଳେ ଫଳାଫଳ ଭିନ୍ନ ହୁଏ। ପ୍ରକୃତି ମୋତେ ଶିଖାଉଛି ଯେ ଧୀର ପଥ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର।

ଆଜି ମୁଁ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ?

ଆଜି ମୁଁ କୌଣସି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଥୋକାଯାମ ବିଚାର କରିବି। ଯେଉଁ କାମ ମୋତେ ଚିନ୍ତା ଦିଏ, ମୁଁ ତାହା ପାଇଁ କ୍ଷମତା ରଖୁଛି ନା ନା? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ମୁଁ ନିଜକୁ ପଚାରିବି।