വഴങ്ങുന്നതുതന്നെ നിലനിർത്തും

ഈ അധ്യായം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്?

ഈ അധ്യായം പറയുന്നത്, വഴങ്ങിയാൽ നിലനിൽക്കാമെന്നാണ്. വകഞ്ഞതു നേരെയാകും, താഴ്ന്നതു നിറ�ും, പഴയതു പുതിയതാകും. കുറച്ചുള്ളതു നേട്ടം കൊണ്ടുവരും, അധികം ആയാൽ ആശയഭ്രമം വരും. തന്റെ വെളിച്ചം കാണിക്കാതിരിക്കുന്നവൻ തിളങ്ങുന്നു, തന്നെ ശരിവയ്ക്കാതിരിക്കുന്നവൻ മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു, സ്വയം പ്രശംസിക്കാതിരിക്കുന്നവനു വിജയം ഉണ്ടാകുന്നു, അഹംഭാവം കൂടാതിരിക്കുന്നവൻ മുന്നേറുന്നു. വാശിയിൽ ഇറങ്ങാത്തവനോടൊപ്പം ആരും മല്ലിടാൻ കഴിയുകയില്ല.

ഇത് എനിക്ക് എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെടുന്നു?

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ പലപ്പോഴും ശക്തമായി വാശിപിടിക്കുകയും എതിർത്തുപറയുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ അധ്യായം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, വഴങ്ങിയും സമാധാനം കണ്ടെത്താനാകും എന്നാണ്. സ്വയം മുന്നേറ്റം കാണിക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ശരിക്കും വളർച്ച കൈവരുന്നു എന്ന സത്യം എനിക്ക് പുതിയ ദൃഷ്ടികോൺ നൽകുന്നു. അഹംഭാവം കൂടാതെ ജീവിക്കുന്നതു കൂടുതൽ ശാന്തിയും സന്തോഷവും നൽകുമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

ഇന്ന് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?

ഇന്ന് ഒരു സംഭവത്തിൽ വാശിപിടിക്കാനുള്ള തോന്നൽ വന്നാൽ, അതിനു പകരം ആഴത്തിൽ ശ്വാസം വിടുകയും വഴങ്ങാൻ ശ്രമി�്കുകയും ചെയ്യുക. സ്വയം പ്രശംസിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക, മറ്റുള്ളവരുടെ വിജയങ്ങളെ ആഘോഷിക്കുക.