Chapter 20
Gi Up Learnin', Find Peace
Original
众人熙熙,如享太牢,如春登台。我独泊兮其未兆,如婴儿之未孩;累累兮若无所归。
众人皆有余,而我独若遗。我愚人之心也哉!沌沌兮!
俗人昭昭,我独昏昏。俗人察察,我独闷闷。澹兮其若海,飂兮若无止。
众人皆有以,而我独顽且鄙。我独异于人,而贵食母。
Translieshan
Diip Reflekshan
Wah dis chaptа bout?
Dis chapter show di sage as somebody who differ from ev'rybody else. While oda people chase learnin' an' worry 'bout good an' bad, di sage find peace by gi up all dat. Di sage cyan relate to all di everyday worry yet still remain still inside, like a baby or like somebody lost. Dem find strengt in simplicity when ev'rybody else get lost in di fancy t'ing.
How it relate to me?
Mi know dat feelin when ev'body round mi excited 'bout someting, but mi cyan find dat same joy. Sometimes mi feel like mi alone aroun, like mi see t'ings different. But dis chapter remind mi sey sometimes dat stillness an' difference iina di power - iina di bein separate from di crowd whe di truth de.
Wah mi fi do todeh?
Find one moment today to stop all di worry an' learnin'. Sit down in di quiet, like a baby still an' unknowin. Feel how di world still turn even when you no try fe figure out everyt'ing.
Chapter Dem Wah Relate
Mi Reflection
Wah dis chapter mek yuh feel? Wah you ago do wid it?