Chapter 7
Ang Langit at Lupa ay Walang Hanggan
Original
是以圣人后其身而身先，外其身而身存。非以其无私邪？故能成其私。
Pagsasalin
Dahil dito, ang mga marunong ay naglalagay ng kanilang sarili sa likuran ngunit nauuna sila; inilalagay nila ang kanilang sarili sa labas ngunit nabubuhay sila. Hindi ba dahil sa kanilang kawalan ng pagmamahal sa sarili? Kaya naman natatapos nila ang kanilang mga sariling hangarin.
Malalim na Repleksyon
Tungkol saan ang kabanatang ito?
Ito ay nagtuturo na ang langit at lupa ay patuloy na nabubuhay dahil hindi nila iniisip ang kanilang sarili. Ang mga marunong na tao ay sumusunod sa landas na ito—naglalagay ng kanilang sarili sa likuran at nagtataguyod ng iba, ngunit sa kabila nito, sila mismo ang nauuna at nabubuhay nang higit pa. Ang tunay na pag-ibig sa sarili ay makikita sa pamamagitan ng pagiging mapagbigay at hindi makasarili.
Paano ito nauugnay sa akin?
Sa aking buhay, madalas akong naghahanap ng paraan upang mailagay ang aking mga pangangailangan sa unahan. Ngunit ang kabanatang ito ay nagpapaalala na kapag tayo ay nagbibigay nang buong kalooban nang hindi naghihintay ng anumang kapalit, tayo ay yumuyugong ng mas malalim at mas makabuluhang koneksyon sa mundo. Ang pagiging makasarili ay kadalasang nagdudulot ng pagkadismaya, habang ang pagbibigay ay nagbibigay ng kahulugan.
Ano ang dapat kong gawin ngayon?
Sa araw na ito, susubukan kong ipagkaloob ang aking oras atlakas nang hindi umaasa ng anumang gantimpala. Magbibigay ako ng tulong sa isang kapwa nang tapat at buong kagandahang-loob, at hahambingin ang aking sarili sa iba upang makita ang kanilang mga pangangailangan.
Mga Kaugnay na Kabanata
Aking Repleksyon
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?