Chapter 4

Ang Tao: Ang Walang Lamang Sisidlan

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
Ang Tao ay tulad ng isang sisidlang walang lamang loob, at kahit pa ito ay gamitin nang paulit-ulit, ay hindi ito nagiging busog. Napakalalim nito, na tila siyang magulang ng lahat ng nilikha. Pinuputol nito ang mga matatalim na talim, binubuklod ang mga缠, kinakasanay ang maliwanag na liwanag, at nagsasama sa masang alabok. Malinaw na malinaw, tila umiiral at hindi umiiral. Hindi ko nalalaman kung sino ang kanyang ama, subalit tila siya ay umiiral bago pa man ang Diyos na Tagapamhala.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Sinasabi ng kabanatang ito na ang Tao ay parang isang sisidlang walang lamang loob ngunit kailanman ay hindi nauubos. Ito ang pinagmumulan ng lahat ng bagay sa sanglibutan. Kinakaya nitong putulin ang labis na matalas na ugali, luwagan ang mga saglit na away, pakalmahin ang masidhing liwanag, at makiisa sa pinakamababa at pinakamaduming bahagi ng lupa. Wala itong anyo subalit umiiral ito bago pa man ang anumang diyos o tagapamhala.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa buhay ko, madalas akong naghahangad ng kaganapan at kasiguraduhan. Natututo ako na ang tunay na lakas ay wala sa pagpuno ng sarili kundi sa pagiging bukas at payak. Kapag ako ay yumuyuko at hindi nagtatangi, nakakahanap ako ng tunay na kapayapaan at malinaw na paningin sa mundo.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, magtala ng isang partikular na hangarin o adhikain sa buhay at simulang bitawan ang kontrol. Pumili ng isang maliit na bagay na maaari mong pakalmahin o ipagkaloob sa kapwa nang hindi naghihintay ng anumang kapalit.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →