Capítulo 16

El Retorno a la Raíz

致虚极,守静笃。万物并作,吾以观复。
夫物芸芸,各复归其根。归根曰静,是谓复命。复命曰常,知常曰明。不知常,妄作凶。
知常容,容乃公,公乃王,王乃天,天乃道,道乃久,没身不殆。
Llega al extremo del vacío. Guarda la quietud con firmeza. Todas las cosas surgen juntas, y observo su retorno. Las criaturas en su multitud, cada una regresa a su raíz. Regresar a la raíz es llamado quietud. Eso es llamado retornar al destino. Retornar al destino es llamado lo constante. Conocer lo constante es llamado claridad. No conocer lo constante, actuar ciegamente trae desastre. Conocer lo constante nos hace tolerantes. La tolerancia nos lleva a la imparcialidad. La imparcialidad nos lleva a la realeza. La realeza nos lleva al cielo. El cielo nos lleva al Tao. El Tao nos lleva a la duración. Aunque el cuerpo perezca, uno no peligra.

Reflexion profunda

¿De qué trata este capítulo?

Este capítulo habla de alcanzar la quietud profunda y el vacío para observar cómo todas las cosas regresan a su origen. Nos dice que la verdadera sabiduría está en conocer lo constante, y que este conocimiento trae tolerancia, imparcialidad y armonía con el Tao, permitiéndonos vivir sin peligro incluso más allá de la muerte física.

¿Qué tiene que ver conmigo?

En mi vida, me recuerda que debo buscar momentos de silencio y quietud para conectar con mi esencia. Cuando me siento abrumado por el ajetreo, necesito recordar que todo vuelve a su raíz, y que la paz está en aceptar el ciclo natural de las cosas, sin resistirme al cambio.

¿Qué debo hacer hoy?

Hoy, dedicaré diez minutos a sentarme en silencio, respirando profundamente, y observaré mis pensamientos sin juzgarlos, dejándolos regresar a la quietud como las hojas caen al suelo.

Capítulos relacionados

Mi reflexion

Que te inspira este capitulo? Como lo aplicaras?

Preguntar a Laozi sobre este capitulo Chat completo →