সোধা শাসনেৰে ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালনা

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কৈছে যে সৰল আৰু সোধা শাসনেই শ্রেষ্ঠ; অত্যাধিক নিয়ম, আইন, আৰু নিয়ন্ত্রণে মানুহক দৰিদ্ৰ, অশান্ত আৰু অসৎ কৰে। ঋষিয়ে কৈছে যে শাসকে নিজে নিষ্ক্রিয়, শান্ত আৰু বাসনাহীন থাকিলে প্ৰজাসকলে নিজেই সোধা, ধনী আৰু সৰল হৈ পৰিব।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনতো এই সত্য প্ৰযোজ্য। যেতিয়া মোৰ মনত অত্যাধিক ইচ্ছা-আকাংক্ষা থাকে, তেতিয়া মই অশান্ত হওঁ। যেতিয়া মই নিজৰ সন্তান বা পৰিয়ালক অত্যাধিক নিয়ন্ত্রণ কৰিব বিচাৰো, তেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰতিৰোধ কৰে। কিন্তু যেতিয়া মই শান্ত হৈ থাকোঁ, সকলোৰে স্বাভাবিক বিকাশ হয়।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই এটা কাম নচমোৱাকৈ থাকিম - মোৰ সন্তান বা ঘৰখনৰ মানুহক নিজৰ সিদ্ধান্ত ল'বলৈ সুযোগ দিম। কোনো বিষয়ত নিয়ন্ত্রণ নকৰিম, কেৱল উপস্থিত থাকিম আৰু শান্তভাৱে চাই থাকিম।